TweetyToey's profile•:*´¨`*:•.☆TweetyToey☆•:...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 30

    เราไม่ได้ไม่รักกัน..ซะหน่อย

     
    อิอิ บทความดีๆ จาก Fwd mail
    อ่านแล้วช๊อบชอบ
    อ่านแล้วเกิดรอยยิ้ม สุขใจ อิ่มเอม อย่างบอกไม่ถูก
    ขอเก็บไว้ในสเปซด้วยเลยละกัน
     
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
     
    บางที.. อาจไม่จำเป็น..เสมอไป
    ที่ความรัก..จะต้องจบลง
    ด้วยการ..ได้เป็น..คนรัก
    *
    *
    *
    บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่น..หลังหนึ่ง
    แดดยามเย็น..ทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง
    หญิงชรา..อายุราว 70 ปี
    นอนซม..อยู่บนเตียง
    เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว
    ..แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ ..เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา
    เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น
    แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม
    มีเพื่อนที่ดี ..ผ่านชีวิตการงานที่ดี
    ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี
    แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต
    เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด..
    ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้
    มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง..ทุกคราว
    *
    "หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก"
    เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...
    เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก
    "ฉันรู้"
    ชายชรา..พยักหน้ารับ
    "เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ"
    หญิงชรา..มองหน้าชายชรา
    "ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ..ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ"
    ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ
    "ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น..
    บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก.." เธอ..รำลึกความหลัง
    "แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน"
    ชายชราบอก
    "ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม..และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน
    ..จนเพื่อนๆ ล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน" หญิงชราพูดขึ้น
    "สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป"
    เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ
    "ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ"
    เธอเย้ายิ้มๆ
    "แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม... จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ"
    ชายชรา..ทวนความหลัง
    เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆ ว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..
    เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ
    "โกรธก็โกรธไป ..ฉันรู้จักเธอ-มาก่อนตั้งนาน ..ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน"
    นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้-ไม่ลืม ..แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้ว..ก็ตาม..
    *
    เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้
    วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย
    ..เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่
    พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ ..
    พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...
    พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า...
    เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา
    "กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ"
    …และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ
    *
    เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน..
    เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ
    ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน
    ..มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน
    "มัน..นอกใจเธอ" เขาบอกเรียบๆ..
    แต่..เธอไม่เชื่อ
    วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย
    ..เธอว่าเขา..ไปหลายคำ
    อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก
    ..เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา
    "มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ..ไม่รู้อะไร"
    *
    เธอส่งจดหมายไปขอโทษ ..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ
    ..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า
    "กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ"
    เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆ นั้น ..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..
    เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า..
    เธอจะแต่งงาน..
    เขา..มองหน้าเธอ..
    เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร
    ..ดีใจ?
    ..เสียใจ?
    และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..
    "..เราใจหาย.."
    *
    แต่ก่อนหน้านั้น.. ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..
    ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี ..และรักเธอจริง
    "เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก"
    ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..
    วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..
    "ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ..ไม่ต้องห่วง"
    เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ
    ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย ..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..
    "ฝากด้วยนะ.."
    *
    เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา
    เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ
    มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป
    แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน
    เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆ ปี
    ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ
    เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ
    น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..
    เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..
    บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก
    หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..
    และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย
    ..ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..
    *
    *
    "คิดอะไรอยู่ ?"
    เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ
    "เรา..กำลังนึกแปลกใจ"
    เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด
    "ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน ?"
    เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน
    "เราสนิทกันมาก..มั้ง"
    เขาว่า
    "นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่"
    เธอว่า
    "เธอ..ถามยากไปนะ"
    เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่
    "ไม่ยากหรอก ..ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ ?"
    แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น
    "อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย"
    เขาพูดขึ้น
    เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..
    "ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน"
    เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน
    "แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ"
    เขาเว้นช่วง
    "ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย"
    เธอหลับตาลง.. คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง
    “"นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย”"
    เธอตอบ..ทั้งๆ ที่หลับตาลง
    ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว
    ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน...เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้
    "กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ.."
    และนั่น..
    คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน…
     
    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
     
    ..^^..
    ยิ้มแก้มปริ แบบ ซาลาเปา ไส้ มาชแมลโล่ กันเลยมั๊ย ?
    อิอิ มีความรู้สึกดีๆ แบบนี้กับใครกันบ้างรึปล่าว ?
    ขอให้มีความสุขกับรักที่บริสุทธิ์ทุกคนนะ
    ..^^..
     
    July 18

    Deep Inside

     
    บังเอิญไปเจอในบลอกชาวบ้าน
    เห็นว่าสวยดี ก็เรยลองทำดู
    น่ารักปะ ?  ..^^..
     
     

     

     
    ใครอยากลองเล่นดู ก็ไม่สงวนสิทธิ์น๊า
    คลิ๊กเข้าไปที่ลิ้งค์ได้เรย
    อัพรูปแล้วเลือกแบบที่ชอบ
    แล้วก็ทำตามขั้นตอนที่เค้าบอกอ๊ะ ลองดูๆ (^^)v

     

    You are what you......!!

     
    6..............................
     
     
     
    นับได้เป็นคนที่ 6 ตั้งแต่คนแรก เริ่มขึ้นมา
    คนแรก ประมาณ 2 เดือนที่แล้ว
    จนตะเกี๊ย นับได้เป็นคนที่ 6
     
     
    ยังไม่รวมคนที่ ไม่กล้า เพราะว่าไม่สนิท
    รึบางคนสนิท แต่อาจจะเกรงใจ.......
    แต่ความจริง ก็คือ ทุกคนเห็นตรงกัน
     
     
     
     
    "ว่า ฉัน อ้วน ขึ้น"
     
     
     
     
    "กรรม" เป็นผลมาจากการกระทำ.......สัจธรรมแท้
     
     
    หวังว่าบลอกนี้ จะทำให้สำนึกได้ซะทีนะ
    ว่า อย่า ตาม ใจ ปาก....
    กว่าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม ใช้เวลานานกว่าที่ทำให้เป็นอยู่ตอนนี้หลายเท่า
     
     
    เริ่มได้รึยังล่ะ
    ไม่เอาจริงซักอย่าง
    เรื่องง่ายๆ แค่นี้ ยังทำไม่ได้!!
     
     
    July 16

    ทางแยก

     
    มีใครบอกได้บ้างว่าเราควรจะเดินไปทางไหน
    อะไรคือจุดหมาย สิ่งไหนที่ควรทำ
    แล้วถ้าเดินไปทางนั้น หรือ ไม่ไปทางนั้น
    สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาหลังจากตัดสินใจไปแล้ว...จะเป็นอย่างไร ?
    ในชีวิตนึง มีทางแยก ให้เลือกเดินมากมาย ตลอดเวลา
    ถ้าไม่สามารถหันหลังกลับไป เพราะแผ่นดินทรุดกำลังไล่หลัง
    เสียงแว่วเข้ามาใกล้.........ใกล้ประชิดตัว
    กระทบแผ่วเบา แต่ก้องกังวาล คล้ายกับพยายามฝังตัวอยู่ในสำนึก
    "เธอต้องไป ไม่มีพื้นที่ให้ถอยแม้เพื่อตั้งตัว"
     
     
    และเธอคงไม่คิดจะยืนอยู่เฉยๆ เพื่อรอความตายหรอก....ใช่ไหม ?
     
     
    ถ้าซ้าย ภาพที่เธอเห็น คือพื้นดินขรุขระ เดินไม่สะดวกด้วยกรวดหิน
    สองข้างทางเรียงรายด้วยต้นแอปเปิ้ลออกผลแดงสวย กลิ่นหอมเย้ายวน
    พร้อมให้เธอเด็ดกินยามหิวได้ทุกเมื่อ.....แต่.......อาจไม่ง่ายนัก!
    เพราะแอปเปิ้ลพันธุ์นี้พิเศษ ตรงที่มีหนามแหลม แม้จะไม่อาบพิษ
    แต่มันก็ทิ่มแทงให้เธอเจ็บได้ทุกเมื่อที่เข้าใกล้
    กว่าจะได้กินเธอต้องแลกด้วยบาดแผล บางทีแค่แมวข่วน
    แต่บางที......ก็บาดลึกเข้ากระดูก
    บ่อน้ำใสบริสุทธิ์ มีให้เธอเติมความชุ่มชื่นอยู่เป็นระยะ
    บ้างห่างกันเพียงไม่กี่ก้าวเดิน บ้างห่างกันครึ่งค่อนวัน
    เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสุดท้ายปลายทางนั้นจะสิ้นสุดลงตรงไหน
    และเธอจะเจอกับอะไร
    เธออาจได้พบกับสิ่งที่เธอรอคอยมาทั้งชีวิต
    หรือพบทางตัน......และความว่างเปล่า
     
    แล้วถ้าขวา ภาพที่เธอเห็น คือประตูบานใหญ่
    มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้าจนกว่าเธอจะเปิดออกแล้วก้าวเข้าไป
    เบื้องหลังประตูบานนั้น เธออาจได้เจอกับหนทางราบเรียบ
    ข้างทางอุดมไปด้วยพืชพันธุ์นานา ออกดอกผลให้เธอเลือกเก็บกิน
    โดยไม่ต้องแลกด้วยบาดแผลแม้แต่นิด
    มีลำธารขนาบทางเดินให้เธอหยุดเอนกายพักใจได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
    หรือในทางกลับกัน เธออาจเปิดไปเจอทะเลทรายที่แห้งแล้ง
    กลางวันร้อนรุ่มไร้ที่กำบัง กลางคืนหนาวเหน็บเข้าไปถึงใจ
    โอเอซิสที่เป็นเสมือนหัวใจของทะเลทรายอันแห้งแล้ง
    มีให้เธอพบได้ไม่บ่อยนัก...กว่าจะพบ ก็แทบขาดใจ
    รึร้ายกว่านั้น เธออาจจะสิ้นลมก่อนที่จะไปถึง
     
    เธอจะเลือกทางไหน ???
     
     
    July 12

    ทำเป็นลืม....

     
    เธอจ๋า....เธอลืมอะไรรึปล่าวจ๊ะ
    ลืมอะไรบางอย่างรึปล่าวเอ่ย ?
    เธอลืมมันจริงๆ รึว่าเธอแกล้งลืม
    ไหนที่เธอเคยบอกไว้
    ว่าเธอจะบอกทุกคน
    เธอจะบอก...เมื่อถึงเวลา
     
    ทุกคนรอเธออยู่นะ....รอให้เธอบอก
    บอกความจริง
    บอกคำตอบของเธอ
    ที่เธอมีอยู่แล้วในใจ
    กับตัวเลือกที่เธอกำหนดไว้
    อะไร แบบไหน คือที่ตรงใจเธอจ๊ะ
     
    ถึงเวลาแล้วหรือยัง ?
    ได้เวลาแล้วรึยัง ?
    พร้อมจะบอกกับทุกๆ คน ที่รอคำตอบจากเธอเพียงคนเดียว แล้วรึยังจ๊ะ ?
    อยากรู้ อยากรู้เหลือเกินแล้ว
    ว่า.....
    ..
    ....
    ..
    ...
    ..
    .
    ..
    ..
    ...
    ...
    ..
    ..
    ..
    .
    .
    ..
    ....
    ..
    ..
    .
    ....
    ..
    .
    ..
    .
    .
    การรอคอยมันทรมาน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    กว่าจะได้รู้อะไรซักอย่าง ต้องรอคอย จึงทำให้มันดูมีค่า
    และวันนี้ มันถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องบอก
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    พร้อมรึยัง ?
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     ที่จะบอก....
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    "เฉลย 20 คำถามซะทีซิ.....ดองมานานแร๊ว รอคำตอบอยู่นะเนี่ย"
     
     
     
    อ้อ...อ้าว.....หรอ ?? ยังไม่ได้เฉลยหรอ ??
    แฮะๆ ลืม ลืมว่าตั้งคำถามไว้ ..^^..
    ยังไม่ได้เฉลยเลยเนาะ 
    มามะ มาเฉลยกันดีกร่า ว่าข้อไหนตอบอาไร เพราะอาไร ทำไมถึงตอบอย่างนั้น
     
    3
     
    2
     
    1
     
    ...
     
     
    ข้อ 1 รู้ใจ รู้จริง ต้องรู้ว่าเกิดวันที่..
           5 พฤศจิกายน 2525 เด้อค่า.... ครายตอบผิด ไปปั่นจิ้งหรีด 20 รอบ !! .....ฮ่าๆๆๆๆ
     
    ข้อ 2 แล้วสีที่ชอบล่ะจ๊ะ สีอาราย..
           สีขาว สีเดียวเท่าน้าน.... ช้านชอบสีขาว เพราะว่ามานเป็นสีที่บริสุทธิ์ สะอาดตา แระดูดีมีชาติการ์ตูนคร่า
     
    ข้อ 3 เกลี๊ยดดด..เกลียดที่สุดในชีวิตนี้..
           ถูกต้องนะคร๊าบ.... เดี๊ยนเกลียดยุงที่สุดในชีวิต ทุกท่านอย่าสับสน ระหว่างคำว่า "กลัว" กะ คำว่า "เกลียด"
           นะฮะ มานไม่เหมือนกาน แต่ส่วนใหญ่ที่ตอบมา ก็ถูกล่ะ เหตุผลที่เกลียดยุง ก็อย่างที่กลอยว่า คือ..ไม่ว่าจะ
           อยู่ที่ไหน มานก็จะตามมาแง่มช้าน จะอยู่คนเดียว รึอยู่หลายๆ คน มานก็จะกัดแต่ช้านๆๆๆๆๆ ฮ่วย.....ทำไมฮึ
           ที่สำคัญ เคยได้ยินว่า ยุงไม่ได้กัดเพราะเห็น แต่กัดเพราะอุณหภูมิตัวเราที่ร้อน(กว่าคนไม่ถูกกัด) แระ เขาว่า
           กันว่า คนอ้วน ตัวจะร้อนกว่า คนผอม........เซ็ง - -"
     
    ข้อ 4 ตัวการ์ตูนที่ชอบที่สู๊ด..
           อิอิ อันนี้หลายท่านสับสน เพราะเดี๊ยนทำให้สับสนเอง เอิ้กๆ จะบอกว่า ทุกตัวเลือก คือตัวการ์ตูนที่ชอบหมด
           แต่ว่ามีทั้งเคยชอบ ชอบน้อย ชอบมาก และชอบที่ซู๊ด ซึ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือ...Charmmy Kitty จ้า...
           เพราะว่ามานน่าร๊าก ดูไฮโซว น่าถนุถนอมมั่กๆ Accessory ทั้งปลอกคอ โบว์ติดหู อาไรๆ ก็งามแงะ อิอิ ^^
           ส่วนเจ้านกเหลืองหัวโตเนี่ย ชอบมั่กมาก สมัยเด็กๆ จ้า ประมาณม.ต้น สังเกตุว่า อีเมล์บางอันของเรา จะตั้งว่า
           TweetyToey อะน๊า มีของสะสมที่เป็นเจ้านกน้อยนี่นิโหน่ย แต่ตอนนี้กลายเป็นเฉยๆ ไปแร๊วล่ะ
           Mashimaro หรอ? อืม อันนี้ชอบมากๆๆ รองจาก Charmmy Kitty นะ เพราะรู้สึกว่ามันเหมือน......^^
           ขาวๆ ตาขีดๆ น่ารัก น่ากอด ชอบส้วมเป็นชีวิตจิตใจ ชีวิตผูกพันกะส้วม ที่สำคัญ มานจะออกแนวกวนๆ น่าหยิก
           น่าหมั่นไส้ ดูดื้อๆ ดี เดี๊ยนชอบบบบ
          
    ข้อ 5 แล้วรถในฝันล่ะตัวเอง..
           โอ๊ย.....ทุกข้อได้ไหมอ่า.....อืม ไม่ได้ๆ โลภมาก เดี๋ยวลาภจะหายนะจ๊ะ ง้านขอเลือก Mini Cooper S ให้
           ให้ดำรงตำแหน่ง Idol Car หนึ่งเดียวในดวงใจ อิอิ.....เหตุผลหรอ? ก็เพราะว่าชอบมานานแร๊ว Austin Mini
           เนี่ย รุ่นเก่าก็คลาสสิก รุ่นใหม่ก็งามแงะ ดีไซน์เป็นเลิศ ทั้งภายนอก ภายใน คันเล็กกะทัดรัด เหมาะกะเรา (คิด
           เอาเอง) ราคาอยู่ในเกณฑ์เอื้อมถึง แต่อาจต้องรับทานแกลบไปยันลูกยันหลาน กร้ากกก ส่วน BMW 6 Series
           Coupe อันนี้สวยมากกกกก เห็นแล้ว..ช่ายเลย ดูดีมีชาติการ์ตูน สง่างาม ภูมิฐานมากที่สุด....แต่ เกินเอื้อมฮะ
           มิมีปัญญา หาเงินมาซื้อรถคันละสิบก่าล้านได้ในชาตินี้ เหอะๆๆ CLK 63 AMG ก็สวยสุดสุด ไฮโซวที่สุด ดูดีที่
           สุด แต่ไม่ได้ชอบมากขนาดว่าอยากได้มาครอบครอง ไม่ใช่แนวอะนะ
     
    ข้อ 6 สเปกหนุ่ม ถูกใจใช่เรย..
           กร้ากกก...ไม่มีใครตอบผิด เพราะว่าสเปกเราแสนจะง่ายดาย ก็คือ หน้าขาว ปากแดง นั่นเอง คริๆ ชอบแบบนี้ล่ะ
           มันแสนจะโดนใจ..... แต่หน้าขาว ปากแดง สเปกมันกว้างจังเลย หน้าตาแบบไหน ถ้ามาขาวๆ ปากแดงๆ ก็ชอบ
           หมดหรอ ??.....คำตอบคือ ม่ายช่าย มันก็ต้องดูอีกทีอะจ้า เพียงแต่นี่คือหลักๆ ว่า ถ้าเห็นใครหน้าขาวๆ ปากแดงๆ
           มันก็จะสะดุดตา..ปิ๊ง ปิ๊ง ซึ่งก็ต้องดูรายละเอียดอีกที ว่าพอไปวัดไปวาได้ป่าว อย่างพี่บีมเงี๊ย...โอ๊ยยย เห็นแร๊วกรี๊ด
           ค่า.... ตรงกันข้ามกะ อั้ม อธิชาติ ที่หน้าขาวปากแดงเหมียนกัล แต่เรากลับไม่ชอบเรย เหอะๆ อะนะ ใช่ก็คือใช่
           ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ล่ะ case by case
     
    ข้อ 7 ความฝันอันสูงสุดแล้วแหละอันเนี๊ย..  
           มีบ้านเป็นของตัวเอง.....อันนี้อยากมากๆ ส่วนตัวแล้ว เหมือนเป็นตัวบ่งชี้ความรับผิดชอบในตัวเรา การจะมีบ้านได้
           ก็หมายความว่า เราต้องมีเงินมาซื้อใช่มะ แล้วเงินก้อนใหญ่ขนาดซื้อบ้าน ก็หมายถึงเราต้องมีทุน ซึ่งทุนก็มาจาก
           งานนั่นเอง แปลว่าเราต้องมีการงานที่มั่นคง เพราะผ่อนบ้าน ไม่ใช่สามสี่ปีเหมือนผ่อนรถ นอกจากนี้ ก็ต้องมีความ
           รับผิดชอบ ดูแลจัดการ บริหารการใช้จ่ายให้ดี ตรงนี้สำคัญ อีกอย่าง เราอยากแต่งบ้านเอง เลือกเฟอร์นิเจอร์ สีห้อง
           ของแต่งบ้านเอง จัดสวนเอง อาไรงี้
           ไอเรื่องแต่งงาน มีครอบครัวน่ะหรอ....อืม ถามตอนนี้ ก็มีบางแว้บที่คิด(ว่าแก่แล้วนะ 25 แล้วนะปีนี้) แต่ก็ไม่ได้
           ซีเรียส ปล่อยไปตามที่มันควรจะเป็น ของอย่างงี้ ยิ่งไขว่คว้า ยิ่งไกลห่าง....รึป่าวหว่า ?
           พาพ่อกะแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ.....ก็อยากนะ อยากมาก แต่ก็ไม่รู้ซิ มีวิธีอื่นที่จะทำเพื่อพ่อกะแม่ได้มากมาย แล้วนี่
           ก็คงไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่ต้องการจากเรามากที่สุดด้วย
           พิชิตยอดเขาเอเวอร์เรส..... - -" ใครตอบมา ก็ไปปีนเองละกัน ฉันไม่ไปด้วยหรอก คิดช้อยส์ไม่ออก เรยใส่ไว้งั้น
     
    ข้อ 8 ถ้าย้อนเวลากลับไปแก้ไขเรื่องในอดีตได้..
           จะไม่ทะเลาะกับพี่ชายตอนป.6......ข้อนี้ไม่เคยบอกใคร....ซักคน เป็นเรื่องฝังใจ ที่ทำให้สัมพันธ์กับพี่ชายช่วงนั้น
           เปลี่ยนไปเลย เสียใจมาก มากที่สุดในชีวิต ไม่เคยเสียใจอะไรมากเท่านี้ อยากกลับไปแก้ไขมากที่สุด รายละเอียด
           ขอสงวนสิทธิ์ในการเล่า....
           
    ข้อ 9 ขอพรอะไรก็ได้ข้อนึง จะ..
           ขอให้พ่อแม่ไม่แก่เฒ่า อยู่กับเราไปจนตาย......ไม่ต้องอธิบายเหตุผล คงเข้าใจกันดี
     
    ข้อ 10 ขาดเธอเหมือนขาดใจ..
            มือถือ.....จ้า มิตรรักแฟนเพลง ไม่มีอาไรสำคัญ และขาดไม่ได้ มากก่ามือถืออีกแล้ว ไม่มีแล้วกระวนกระวายใจ
            ไม่มีแล้วจะไม่ได้คุยกับ.....ทุกๆ คน ไม่มีแล้วจะไม่มีเพลงฟัง ไม่มีแล้วจะตื่นสาย ไม่มีแล้วจะไม่รู้เวลา และไม่..
            อีกหลายไม่ทีเดียว กระจกและลิปมัน สำคัญรองลงมา ขาดแล้วหงุดหงิด เหมือนกัล แต่ก็ไม่มากเท่ามือถือ
     
    ข้อ 11 ดินเนอร์แบบเนี๊ยโรแมนติกสุดๆ แล้ว..
            ใต้แสงเทียน บนเรือสำราญแม่น้ำเจ้าพระยา.....โฮะๆๆๆ ข้อนี้ตอบผิดกันเหมิ๊ด ทำไมน่ะหรอ..ก็รู้สึกว่า บรรยากาศ
            ทุกอย่างมันโรแมนติกมากๆ นั่งเรือ ทานอาหาร มองทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาตอนกลางคืน ทอดสายตาดูแสง
            ไฟตามวัดวาอารามสองข้างทาง มีดนตรีบรรเลงเคล้าสายลมอ่อนๆ คือ ไม่ใช่แค่นั่งทานข้าวอย่างเดียว แต่เหมือน
            ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองคน มีภาพความทรงจำดีๆ ร่วมกัน บรรยายออกมาเป็นตัวอักษรไม่ถูกแฮะ แต่นี่แหละ ชอบ
            มากที่สุด
     
    ข้อ 12 อยากเรียนมากกกก แต่ไม่ได้เรียนซ๊ากทีง่า..
            เต้นTap.....โฮะๆๆๆ อันนี้ก็ไม่มีครายตอบถูกเหมียนกัล เพราะว่า ไม่เคยบอกใครนะจ๊ะ ว่าหลงไหลศิลปะการเต้นTap
            มากๆ ชอบดูหนังเกี่ยวกะการเต้นTap เป็นชีวิตจิตใจ ดูแล้วเพลินดี คนเต้นดูสง่า เวลาเสียงเหล็กตรงส้นมันกระทบกะ
            พื้นแล้ว เพร๊าะเพราะแหละ ......โอยย พูดแล้วอยากเรียน...... ที่อยากรองลงมา คือ พากย์หนังล่ะ เพราะว่าอยู่บ้าน
            ชอบพูดเลียนเสียงคนอื่นๆ ฮ่าๆๆๆ อันนี้แม่จ๋ารู้ดี ว่าลูกสาวติงต๊อง ชอบแหย่แม่ด้วยการพูดเสียงแปลกๆ แต่ขอร้องว่า
            อย่าให้ทำให้ดูเลย เดี๋ยวจาตกจายกันเปล่าๆ ฮิฮิ.......เปียนโนกะเทนนิส ไม่อยู่ในความคิดเรย เอามาหลอกเฉยๆ ^^
     
    ข้อ 13 ช้อปปิ้งที่ไหนถูกใจสุดๆ..
            ตลาดนัดเมืองทอง........ที่เดียวเท่าน้าน เพราะว่า ของเยอะ หลากหลาย ราคาถูก มีแต่แนวที่ชอบ อิอิ ไปทีไรก็ได้
            ของถูกใจกลับมาเสมอ สยามสแควร์....ไปเพราะแถวนั้นมีหลายห้าง ทั้งโบนันซ่า มาบุญครอง พารากอน เซ็นทรัลเวิร์ล
            ร้านอาหาร ขนมอร่อยๆ ก็มีเยอะ เรียกว่าครบสูตร จตุจักร.....อันนี้นานๆ เดินที เพราะไปทีไรไม่เคยได้อาไรกลับมาเรย
            ไม่ใช่แนว และราคาไม่หนีสยาม แถมยังร้อนสุดยอด เดินแล้วหงุดหงิด แต่ชอบอยู่อย่างคือติดใจทับทิมกรอบร้านอร่อย
            ไปทีไรต้องแวะไปกินทู๊กที ^^ สวนลุมไนท์บาซ่า....เฉยๆ มากกกก ร้านค้าเยอะ แต่ของไม่หลากหลาย บรรยากาศ
            อารมณ์จตุจักร ของอร่อยไม่ค่อยมี เหมือนมีไว้สำหรับคนต่างชาติมากกว่า...
     
    ข้อ 14 กิจการที่อยากเป็นเจ้าของเหลือเกริ๊น..
            ร้านอาหารจ้า....อย่างที่กลอยว่าอะน้า ถ้ามีเบเกอรี่ด้วยก็จะเลิศสุดๆ จริงๆ ของจริงๆ ก็คืออยากเปิดร้านเบกอรี่ แต่ว่าขาย
            แร๊วอาจจะไม่เวิร์คเท่าร้านอาหาร ก็คิดว่า เปิดเป็นร้านอาหาร ละก็มีเบเกอรี่ด้วยท่าจะดี บางคนอาจจะไม่เชื่อว่าเราจะเปิด
            ร้านอาหารได้ เพราะทำอาหารไม่เป็น.... -*- แต่นะ ใจรักซะอย่าง ถ้าตกงาน ไม่มีงานล่ามให้ทำ ก็จะเปิดร้านอาหารนี่ล่ะ
            แร๊วก็จะทำ ข้าวผัดแหนม เลี้ยงทุกคนในวันเปิดร้าน อิอิ
            ร้านดอกไม้..... อันนี้เป็นความใฝ่ฝันของแม่จ๋า เพราะว่าแม่จ๋าชอบจัดดอกไม้ที่สุด แต่เปิดแร๊วอาจเจ๊งภายในเดือนนึง
            เพราะกว่าจะจัดได้แต่ละแจกัน ปาเข้าไปสามวัน - -" 
            ร้านเสื้อผ้า......ตอนนี้ก็ขายอยู่แล้ว ถ้าให้เปิดจริงๆ จังๆ คงไม่อะ ทำอาหาร ทำขนมเพลินกว่า มีความสุขมากกว่า
            ร้านจิวเวอรี่......ไม่ใช่อย่างแรง ถึงจะชอบเครื่องประดับ ชอบต่างหู แต่มันน่าเบื่อ นั่งอยู่กะที่ทั้งวัน ละก็เจอแต่คุณหญิงคุณ
            นายมาซื้อเพชรซื้อพลอย...อืม นึกแล้วคงเซ็งดีพิลึก
     
    ข้อ 15 ทั้งวันกับสิ่งนี้ อยู่ได้ไม่มีเบื่อ..
            ถถถถถ....ถูกต้องนะคร๊าบบ เพลงMP3...อยู่กะมันได้ทั้งวันจริงๆ ฟังได้ทั้งวัน ถ้าให้เลือกระหว่างฟังเพลงกะดูทีวี ก็จะเลือก
            ดูทีวี เอ๊ย ม่ายช่าย เลือกฟังเพลงล่ะ (แต่ถ้าทีวีมีรายการเพลง ก็เลือกดูทีวีนะ 555)
            ดูหนังหรอ...ยากกกกกกส์ ใครอย่าได้มาชวนนะ ไม่ไปเด็ดขาด แต่ถ้าเป็น ..^^.. จะเรื่องอาราย แบบไหนฉันก็ดูโม๊ด...
            รายการวิทยุ ชอบฟังเวลานั่งบนรถ มันได้อารมณ์เวลาหมุนไปเจอคลื่นที่กะลังเปิดเพลงที่เราชอบนะ รู้สึกว่าเพลงมันเพราะ
            ขึ้นเป็นกอง...มีใครคิดเหมือนเรามั่งปะ ??
     
    ข้อ 16 Idol ตลอดกาล หนึ่งเดียวไม่อาจเปลี่ยนใจ..
            ข้อนี้ตัวเองก็สับสนใจความคิดเหมือนกัล ลังเลระหว่างอ้อม พิยะดา กะ ตั๊ก มยุรานี่แหละ คือ อ้อมเนี่ย ชอบเพราะเค้าดูสง่า
            ในแบบของเค้า ไม่ใช่คนสวยมาก แต่ดูดี มีเสน่ห์ มีหลายอารมณ์ คือให้ทำสวยสง่า ก็ทำได้ ให้เป็นแบบแก่นๆ ก็ได้ รึตลก
            ฮาแบบพรั่งพรู ก็ทำได้ น่ารักคิขุ ใสๆ ก็ได้อีก โอ๊ย คนอาไร เป็นได้ทุกแบบ เรื่องแต่งตัวอีก จะแต่งแบบไหนก็สวย แต่งแบบ
            เจ้าหญิง ก็เจ้าญิ๊ง..เจ้าหญิง แต่แบบเด็กๆ ก็เด๊ก...เด็ก เฮ้อ ดูดีทุกอิริยาบถ แต่....ข้อนี้ เราตอบ ตั๊กมยุรา 5555 ซะง้าน
            เหตุผล ต้องย้อนกลับไปอ่านคำถามอีกที คือ คำว่า Idol ของเรา หมายถึงบุคคลที่อยากเอาเยี่ยงอย่าง ในความเป็นจริงด้วย
            นะ รู้สึกว่ามยุรา มีคุณสมบัติเพียบพร้อม ทั้งรูปร่าง หน้าตา สติปัญญา ความสามารถ ดูแลตัวเองดี สุขภาพดี ทำงานก็เก่ง แล้ว
            ยังดูแลครอบครัวตัวเองดี ดูแลสามีดี ไม่บกพร่อง ใครได้เป็นแฟนก็โชคดีสุดๆ เลยอยากเป็นอย่างมยุรานี่แหละ
     
    ข้อ 17 ถ้ามีประตูวิเศษ จะเปิดไป..
            โลกแห่งอนาคต อีก 30 ปีข้างหน้า.....ก็อยากรู้ว่าอีก 30 ปีข้างหน้า โลกจะพัฒนาไปมากแค่ไหนน้า น้ำมันจะลิตรละเท่าไหร่
            โครงการรถไฟฟ้าจะสร้างเสร็จมั๊ย จะมีสนามบินแห่งชาติแห่งใหม่รึป่าว ^^ เทคโนโลยีจะก้าวไกลแค่ไหน รถจะบินได้เหมือน
            ในหนังมั๊ย อาไรทำนองนี้ ส่วนอดีต เราสามารถรู้ได้จากประวัติศาสตร์ที่มีผู้บันทึกไว้บางส่วนแล้ว อันนี้ดูจากหนัง รึอ่านหนังสือ
            เอาก็ได้   บ้านพี่บีม กะพระราชวังเนี่ย.....นึกช้อยส์ไม่ออก ใส่ไว้ให้มันเต็ม ก็แค่นั้นแหละ ...
     
    ข้อ 18 ของสะสมสุดเลิฟสุดหวง
            ที่ห้อยมือถือจ้า....อิอิ ส่วนใหญ่ก็เป็นตัว Charmmy Kitty นี่แหละ น่ารักมากมาย มักจะซื้อมาตุนๆ ไว้ตอนไปเที่ยว รึไม่
            ก็มีคนซื้อมาฝาก มีไม่เยอะเท่าไหร่ แต่เพราะความชอบส่วนตัว ก็เลยห๊วงหวงเป็นพิเศษ ^^
            กล่องขนมจากดิสนีย์แลนด์....อันนี้ก็เหมือนจะสะสม แต่เนื่องจากหาซื้อยาก แล้วก็ไม่มีที่เก็บ(เพราะมันกินพื้นที่พอสมควร)
            บวกกับบางกล่องก็ซื้อมาเพราะขนมข้างในมันอร่อย ตัวกล่องจึงไม่ค่อยงาม ก็เรยเฉยๆ ไม่ใช่สุดที่เลิฟอะนะ
            ต่างหู ซื้อเพราะเห็นว่าสวย ไม่ได้สะสม มันเยอะขึ้นเองตามกาลเวลาและทุนทรัพย์....
            ลิปกลอส....บ้าซื้อลิปกลอส สีเดียวกันแต่คนละยี่ห้อก็ซื้อ สีเดียวกันยี่ห้อเดียวบางทีก็ซื้อสองแท่ง แต่ใช้ไม่เคยหมดซักอัน
           
    ข้อ 19 ดีใจสุดๆ ในชีวิตก็วันนี้
            เอ็นท์ติดคณะอัษรศาสตร์ จุฬาฯ..อะนะ อย่าหาว่าอีโก้เลย การเอ็นท์ติด เป็นสิ่งที่เด็กม.ปลายส่วนใหญ่ใฝ่ฝันใช่มะ แล้วถ้ายิ่ง
            ได้เข้าคณะที่เป็นที่สุด มันภูมิใจในตัวเองมากมาย แบบ.....ทำให้ฝันตัวเองเป็นจริง ที่สำคัญทำให้พ่อกะแม่ภูมิใจ อิอิ อันนี้มี
            ความสุขที่สุด
            สำเร็จการศึกษาอักษรศาสตร์บัณทิต....อืม ก็ดีใจนะ แต่เกรดมันไม่ได้สวยหรู ไม่ได้ได้เกียรตินิยมเหมือนใครเค้า จะดีใจก็ตรง
            ได้เห็นพ่อกะแม่ยิ้มหน้าบานแฉ่ง ละก็ได้รับปริญญาจากพระหัตถ์ของสมเด็จพระเทพฯ นี่ล่ะ  จำได้ว่าพอรับมาแล้วน้ำตาซึมเลย
            รู้สึกตัวเองชาตินี้มีบุญมากๆ ที่ได้รับกับพระองค์จริงอะนะ T^T
     
    ข้อ 20 งานแต่งงานในฝันของช้านนน...
            โอ๊ยยยย ข้อนี้จินตนาการสุดๆ อยากจัดมากมากกกกก ก็คือ ในสวนดอกไม้ แนวธรรมชาติ บรรยากาศกันเองๆ นี่แหละ โดนใจ..
            ไม่รู้ดิ ชอบบรรยากาศในสวน มันดูอบอุ่น และโรแมนติกในเวลาเดียวกัน ไม่ต้องหรูหรา ไม่ต้องอลังการณ์ เอาแบบกันเองๆ
            เหมือนจัดในบ้าน สวนสวยๆ ดอกไม้สวยๆ ใบไม้เขียวๆ อ๊ายย......ชอบง่า ช้านอยากแต่งแบบเน๊...... >,<
            ข้ออื่น...เฉยๆ   อืม..ไม่ใช่สิ ก็โอนะ แต่ระดับความชอบพอๆ กัน ไม่ได้ชอบเป็นพิเศษ
     
     
     
            หุหุ ได้กันเท่าหร่าย ??  ทายถืกกี่ข้อ ?? ถ้าได้เกินครึ่งก็ถือว่าเก่งแล้วล่ะ เพราะว่ามานั่งนึก เอ...ตรูถามอาไรไปเนี่ย แอบยาก
    บางข้อ ไม่เคยบอกใคร แล้วเค้าจะมาทายถูกได้ไงหว่า เหอะๆๆ แต่อะนะ ยังไงก็ขอบคุณทุกคำตอบ ที่ทั้งตอบเพราะรู้ และเพราะมั่ว...
    เป็นการปฏิสัมพันธ์กะผู้เข้ามาเยี่ยมชมสเปซอีกทาง อิอิ ^^ แล้วถ้ามีอาไรหนุกๆ จะเอามาเล่นอีกละกัน โปรดติดตามตอนต่อปาย...
     
     
    July 09

    มันคือ ?

     
    รู้สึกว่า
     
    ........เหมือนมีอะไรซักอย่างที่ยังไม่รู้
    ........เหมือนมีอะไรที่ควรรู้แต่ยังไม่รู้
    ........เหมือนกำลังรอคอยอะไรซักอย่าง
    ........เหมือนได้เวลาที่จะทำอะไรซักอย่าง
     
     
    แต่บางที ก็รู้สึกว่า
     
    เข้าใจสิ่งที่สงสัย สิ่งที่อยากรู้
    อาจจะไม่ทั้งหมด แต่ถือได้ว่ามากกว่าครึ่ง
    หมายความว่า สิ่งที่ยังไม่เข้าใจ ยังสงสัย ยังไม่แน่ใจ ยังคงมีอยู่
    ถึงจะน้อยกว่าครึ่ง เพราะที่บอกไปตะกี้....ว่าเข้าใจมากกว่าครึ่ง
    แสดงว่า ที่ไม่เข้าใจ...ก็น้อยกว่าครึ่ง
     
     
     
    เริ่มงง
     
     
     
     
    สรุปว่า ก็ยังไม่เข้าใจ
    และแม้สัดส่วนของความไม่เข้าใจ จะมีเพียงน้อยนิด
    บางที อาจจะมีเพียงแค่ 0.01%
    แต่เรามักให้ความสำคัญกับมันเสมอ
    ที่บอกว่า "มัก" ให้ความสำคัญกับมันเสมอ
    นัยว่า ส่วนใหญ่  .....  ไม่ใช่ทั้งหมด ที่ให้ความสำคัญ
    เพราะบางเรื่อง ที่สัดส่วนของความเข้าใจมีน้อยกว่า
    เราก็ปล่อยผ่านไป ไม่เก็บมาเป็นสาระ
    แต่กับเรื่องบางเรื่อง เพียงความไม่เข้าใจน้อยนิด ก็ยอมให้ผ่านไป.....ไม่ได้เลย
     
     
    ก็เหมือนกับครั้งนี้ ที่ทำว่าเหมือนจะปล่อยวาง
    ทำเป็นไม่รู้ ไม่สนใจ ไม่คิด ไม่พูดถึง
    แต่จริงๆ แล้วมันก็คือ "?????????......?????.....?????????....??"
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
    ?
     
     
    แล้วมันคืออะไรอะ ?
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    งงปะ   เรายังงเลย  ?.?
     
     
    July 03

    ตามหาปาเก๋า

     
    เซ็งมากกกกกกกกกก
     
    ที่ สุด เรย โว๊ย โว๊ย โว๊ย โว๊ย โว๊ย โว๊ย
     
     
     
     
    "แว้กกกกกกกกกกก......"
     
     
     
     
    อยากจะแหกปากร้องให้ปากแหก 
    ทามมายถึงได้ซวยอย่างนี้หนอ ศจีมาส หื่อ หื๊อออ T^T
     
     
    แง...................ทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อมา
    อุตส่าห์เดินหา
    ไหนจะเดินๆๆๆ จนขาลาก
    ต่อรถมั่วซั่วอยู่ใต้ดิน ? ?
    แร๊นก็หาๆๆๆๆ ร้านที่ขายกว่าจะเจอ
    แร๊นก็เลือกๆๆๆๆๆ ไออันที่คิดว่า(น่าจะ)ถูกใจ
    พอหาได้แร๊ว ก็เดินแบกๆๆๆๆๆ กลับมา
    ไกลก็ไกล ของก็หนัก ฝนก็ตก เปียกอีก ปวดขา แต่ต้องเดิน ยังต้องไปต่อ
    "ฉานต้องมีชีวิตรอดกลับมา"
    โอย..........
     
     
    นี่ตรูไปเที่ยว
    รึเข้าค่าย ร.ด. กันเนี่ย  =..=
    ทามมายมันถึงได้ทรมานเยี่ยงนี้
    ถ้าช้านมีไอ counter วัดจำนวนก้าวที่เดินไปช่วงสามสี่วันที่ผ่านมานี้
    มันคงนับได้เป็นแสนเป็นล้านก้าว
    อาจเทียบได้กะการเดินมาราธอนร้อยโล.............นี่ไม่ได้เวอร์
    เพราะมันคือ เรื่องจริงผ่านจอ เหอะๆ
     
     
    จะได้คืนไหมเนี่ย
    ของของช้านนนน.....
    ของที่ช้านซื้อมาเพื่อตัวช้าน
    ของที่ชาวบ้านฝากช้านซื้อ
    แระ...ของที่ช้านซื้อมาเพื่อฝาก "ชาวบ้านชาวช่อง"
     
     
    .....ปิ้ว  ปิ้ว  ปิ้ว
    ป่านนี้ Strike Noir Gundam คงประกอบเป็นรูปเป็นร่างอยู่บ้านครายแล้ว
    ถ้าเซ้นส์แรงกว่านี้หน่อย
    น่าจะซื้อไอตัวที่เจอที่สนามบินมาด้วย...........ไอที่สวยๆ ตัวนั้น
     
    เฮ่อออออ
     
    แร๊นขนมต่างต่างนานา คงถูกมือดีแกะกินจนเหมิ๊ด
    เสื้อผ้าก็คงถูกส่งไปขายตามโบ้เบ๊ ประตูน้ำ รึบริจาคให้ผู้ยากไร้ตามตะเข็บชายแดน ?.?
    ฮือๆๆๆๆๆๆ ชีวิต....เซ็งจิตงิงงิง  T^T
     
    แง............................หนูจาปาท้วง ง้วง ง้วงงงงง
    เอาปาเก๋าช้านคืนมาน้า เอาม..................ม........................ะ........
    มะ...................ม..............................า...........................
    เอาของช้านคืนม๊าาาาาาาาา
     
    ฮ่วย !!!